Kocioł z funkcją kondensacji do ogrzewania

14marzec/17

Skraplanie, czyli to co dzieje się pod obudową kotła

Kotły kondensacyjne to najbardziej popularne urządzenia kupowane przez klientów do grzania stawianych budynków. Jest to ekonomiczny i efektywny sposób na system ogrzewania. Kondensacja w kotle to zwyczajnie skroplenie pary wodnej zawartej w gazach spalinowych. Ze spalenia paliw wydobywczych, składających się głównie ze związków węgla i wodoru, uzyskuje się dwutlenek węgla i parę wodną. H2O jest też jednym ze cząstek wybranego paliwa oraz powietrza, jakie dociera do palnika pieca. W skutku tego spaliny z pieców w dużej części złożone są z pary wodnej. Tradycyjne kotły bez możliwości procesu kondensacji nie korzystają z całej energii zawartej w spalanym w nich materiale opałowym. Część, zwana „ciepło utajone”, ulatuje wraz z parą wodną wraz ze spalinami. By do przygotowania c.w.u w kotle było zagospodarowane także ciepło utajone, para wodna zawarta w spalinach musi się skondensować, ponieważ w tym procesie jest uwalniana energia cieplna. W warunkach, które mają miejsce w systemie spalinowym kotła kondensacyjnego (skład mieszanki gazu, ciśnienie), łatwo podlega ona skropleniu, czyli przeobraża się ze stanu gazowego w ciekły. Wystarczające jest, aby gazy spalinowe schłodziły się w wymienniku ciepła pieca do temperatury punktu rosy, jaka dla gazu ziemnego wykorzystanego w dobrze wyregulowanym palniku wynosi mniej więcej 57°C. Powstały kondensat, czyli skroplona para wodna, to odpad całego cyklu. Jest pompowany przez odpływ kondensatu na zewnątrz pieca.