Warstwa izolacyjna ogrzewania podłogowego

Przy projektowaniu ogrzewania podłogowego należy wziąć pod uwagę odpowiednią ilość miejsca na izolację. Poprawna grubość powłoki izolacyjnej ochroni budynek przed utratą ciepła do gruntu i podbudowy. Im większa warstwa tym lepiej, aczkolwiek zazwyczaj przyjmuje się wartość co najmniej 10 centymetrów dla posadzki na gruncie, natomiast dla stropu przyjmuje się wielkość przynajmniej 2,5 centymetra. Przez umieszczenie odpowiedniej warstwy chroniącej szacuje się, że 85% ciepła wraca z powrotem do budynku. Do izolacji podłogi wykorzystuje się panele ze styropianu typu EPS lub XPS. Pierwszy typ styropianu tworzą spienione granulki zgniecione w blok, który w kolejnym etapie przecinany jest na mniejsze płyty. Jego struktura jest porowata, co zwiększa jego właściwości do nasiąkania. Bardziej praktycznym wyborem są płyty XPS, które produkowane są o docelowych wymiarach. Płyty te mają jednorodną strukturę o płaskiej nawierzchni. Istotną kwestią jest jakość styropianu, czyli ilość surowca zużyta na produkcję jednej paczki styropianu. Im większy ciężar tym właściwości ochronne są lepsze. Do zaizolowania ogrzewania podłogowego nie wykorzystuje się folii metalizowanej ponieważ nie ma ona cieplnych właściwości ochronnych. Stosuje się ją w celu zabezpieczenia tafli ze styropianu przed wodą z wylewki betonowej oraz do wytyczania miejsc na przewody ogrzewania podłogowego.